Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λίμνη Πλαστήρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λίμνη Πλαστήρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016

ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑ - ΟΙ ΠΝΙΓΜΕΝΟΙ - ΜΙΑ ΠΙΚΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ


Γράφει ο Φώτης Κερασιώτης
Πριν 57 χρόνια, η 5 Δεκεμβρίου του 1959, παραμονή του Αγίου Νικολάου, ήταν μια μέρα γιορτινή ανάμεσα στις τόσες γιορτινές ημέρες του Δεκεμβρίου. Τίποτε δεν έδειχνε ότι αυτή η μέρα θα ήταν εντελώς διαφορετική και ότι θα έμενε βαθιά χαραγμένη στη μνήμη δεκάδων οικογενειών και χιλιάδων συμπατριωτών μας.
Σε υψόμετρο 800 μέτρα στο οροπέδιο της Νευρόπολης μια τεχνητή λίμνη γεννιόταν, η λίμνη του Ταυρωπού ή Μέγδοβα ή όπως σήμερα ονομάζεται η Λίμνη Πλαστήρα. Δεν είχαν περάσει δύο μήνες από τον κατακλυσμό της τεχνητής λίμνης και ο ενθουσιασμός από το νέο μεγάλο έργο της περιοχής ήταν διάχυτος σε όλους.
Όμως εκείνη την ημέρα θα συνέβαινε κάτι το πολύ τραγικό που θα ...

Δευτέρα 29 Αυγούστου 2016

Το Παζαράκι της Λίμνης Πλαστήρα

Το παζαράκι
Κάθε χρόνο στις 5 του Σεπτέμβρη γίνεται στο Μεσενικόλα η μοναδική εμποροπανήγυρη της περιοχής της Νεβρόπολης. Το παζαράκι, όπως ονομάζεται, γινόταν παλιότερα στη Νεβρόπολη στην περιοχή «Άσπρα λιθάρια». Η δημιουργία της λίμνης όμως μετέφερε το παζαράκι στην πλατεία του Μεσενικόλα.
Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, που στα χωριά της περιοχής κατοικούσε πολύς κόσμος , το παζαράκι ήταν μοναδική ευκαιρία για τις αγορές ενόψει ...

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014

Οι πνιγμένοι

Σηκώθηκε να σφαλίσει το παντζούρι που ξεμανταλώθηκε και χτυπούσε πάνω στο ντουβάρι. Καθώς άνοιξε, ο αέρας που κατέβαινε από τη μεριά του δάσους, όρμησε μανιασμένος στο μικρό δωμάτιο. Σφάλισε γρήγορα το παραθυρόφυλλο και τυλίχτηκε στο μάλλινο μεσοφόρι της. Σκάλισε τα κάρβουνα στο τζάκι, έριξε ένα κούτσουρο, σκέπασε τα παιδιά κι έβαλε να φτιάξει έναν κριθαρένιο καφέ.

Της είχε τάξει πως θα της φέρει καφέ κανονικό από την Καρδίτσα όταν θα ερχόταν για τα Χριστούγεννα. Χαμογέλασε στη σκέψη. Βάλθηκε να φουκαλίζει, να συγυρίζει, να σιάζει το σπίτι.

Το πρώτο φως της ημέρας πέρασε μέσα από το ανατολικό παράθυρο την ώρα που έβαζε την κατσαρόλα στην πυροστιά για τον πρωινό τραχανά. Στάθηκε πίσω από το τζάμι κι αγνάντεψε. Δεν μπορούσε ακόμα να συνηθίσει τον μεγάλο ασημένιο υδάτινο όγκο που σκέπαζε τον ορίζοντα απ’ άκρη σε άκρη. Δεν πάει χρόνος που στην ίδια θέση απλωνόταν τα ...